“Yıllar sonra, Nişabur'u tekrar ziyaret ettiğimde, onun son istirahatgahına gittim ve işte! Bir bahçenin hemen dışındaydı, meyve yüklü ağaçlar dallarını bahçe duvarının üzerinden uzatmış, çiçeklerini mezarının üzerine düşürüyordu, öyle ki taş onların altında gizlenmişti.”
— Hoca Nizami
HikâyeDuygu